ยิ้มหวาน's profile★SoMMaSTeR★PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
★SoMMaSTeR★*-*ยิ้มไว้โลกจะแตก..ก็ยิ้มไว้*-* 9/2/2007 PROJECT TIME.™
ง่วงมันแต่เช้าเลยตรู ...นอนดึก เพราะดันหลับตอนเย็นซะมากมาย กลางคืนเลยตาสว่าง เดี๋ยวนี้เคยตัวชอบง่วงและหลับตอนเย็น ๆ ง่า ช่วงนี้ต้องรีบทำโปรเจค จะระเร็กเจคเจค....... เห้อออออออ....
เมื่อไหร่จะเสร็จก็ไม่รู้อ่า...ทำไมความขี้เกียดต้องมาครอบงำชีวิตฉ้านแบบนี้ด้วยนะ เมื่อวานอีอ๋องก็พึ่งยกคอมไปไว้ห้องเจค...ไม่ได้แล้วเรา.. ตั้งแต่วันจันทร์เป็นต้นไป ฉ้านจะเข้าห้องเจคทุกวันให้มันสะใจไปเรย
ช่วงนี้เป็นห่าอารายก็ไม่รู้ อากาศร้อนจริงๆ ฝนก็ตกเอ้า...เอาเข้าไปเมืองไทย แค่ตะกี้เอาการบ้านออกไปส่งให้เพื่อนลอกแปปเดียว จู่ๆๆ ก็รู้สึกคันโคด ๆๆๆ ผดร้อนขึ้นทันตาเห็นเลย สงสัยมันระอุ โลกร้อนขึ้นจริงๆ พูดถึงเรื่องโลกร้อน คืนนั้นนั่งดูรายการที่มีเจ๊มดดำเป็นพิธีกร แขกรับเชิญที่มาพูดซะน่ากลัว แหม..ฟังแล้วกุอยากจะตายซะวันนี้พรุ่งนี้เลย น่ากลัวหว่ะ ..ไม่รู้จะอยู่ต่อไปทำไม อยู่ก็ตาย ..55 เฮ้อออ... ไม่รู้จะกลัวดี หรือจะปลงดี      เมื่อวานไปกินฟูจิมา...แอบไปกะกิ๊กการาริ๊กกิ๊กกิ๊กมา... เสือกดันสั่งปลาดิบรวมมาเหมือนกาน ก็ฉ้านไม่รู้นี่นา...ไปเข้าห้องน้ำมาง่า - -“ อีตากิ๊กการาริ๊กกิ๊กกิ๊ก ก็ไม่ยอมบอกว่าสั่งไป... สมน้ำหน้า...เสือกสั่งซ้ำกาน กินไม่หมดเรยต้องแอบห่อกลับบ้าน - -“ แถมยังเอาภาพเล็กๆๆ น้อยๆๆ มาฝากเพื่อนๆๆ ให้น้ำลายไหลไปตามๆ กัน หุ~หุ~หุ~
เอิ๊กส์ ๆๆๆๆๆ ... รู้น่าว่าน้ำลายแอบไหลกันอยู่ หุหุหุ...
ไปทำเจคต่อแล้วดีกว่า ยังไงเพื่อนๆๆ ก็ดูแลสุขภาพดีๆ นะคะ ช่วงนี้เด๋วก็แดดออก...เด๋วก็ฝนตก..ระวังเปียกปอนกันนะคะ
7/15/2007 Soulseek สังคมแห่งการแบ่งปันแห่งใหม่... สำหรับคนที่ผ่านมาดูถ้าคิดว่ารู้แล้ว หรือใช้เป็นก็ไม่ต้องไปสนใจหรอกเจ้าคะ...เพียงคุณแวะมาชม เราก็แอบนิยมคุณอยู่ในใจ (ฮิ้วๆ) อิอิ^^*
Soulseek ก็เป็นโปรแกรมแชร์ไฟล์ตัวนึงแหละ แต่จะเน้นเฉพาะกับไฟล์เพลง พวก mp3 หนัง 3pg , wmv อะไรทำนองนี้
ทำให้เราสามารถดึงไฟล์เพลง,หนังจากคนทั่วโลกที่ใช้โปรแกรมนี้อยู่ได้ เพลงหายากที่หาฟังไม่ได้แล้ว หรืออยากฟังแต่ขี้เกียจซื้อแผ่นก็
ได้โปรแกรมนี้แหละมาสนองความต้องการ 555++ (ที่จริงมันก็เป็นสิ่งไม่ดีน่ะนะ .....)
สามารถไปหาโหลดได้ที่ http://www.slsknet.org/download.html โหลดเวอร์ชัน 156 มานะเจ้าคะ (เวอร์ชัน 157 คนไทยใช้กันน้อย เดี๋ยวหาเพลงไทยไม่ได้...จะหาว่าไม่เตือนนะยะ^^*)
 โหลดมาเสร็จแล้วก็ install ให้เรียบร้อยนะเจ้าคะ ทีนี้พอเปิดโปรแกรมขึ้นมาครั้งแรกก็จะให้เราใส่ username กับ password ก็ใส่ๆไปเถอะ ไม่ต้องคิดมาก อะไรก็ได้คะ พอเข้าโปรแกรมมาก็หน้าตาแบบนี้ อะโช๊ะ...  อันดับแรกก็ต้องปรับแต่ง option กันก่อน ให้คลิกเลือกที่ “ option “  พอขึ้นหน้าต่าง option มาก็ให้ไปติ๊กถูกที่ช่องตามรูปนี้เลยเจ้าคะ  หลังจากนั้นให้ OK กลับออกมาแล้วไปที่ “ file sharing configuration “  ในส่วนนี้จะเป็นการ set โฟลเดอร์ที่เราจะเอาไว้ใช้เก็บเพลงที่โหลดเสร็จแล้วคะ และโฟลเดอร์ที่จะใช้แชร์ไฟล์เพลง หากมี user บางคนขอ download จากเครื่องเรา เลือกได้ตามใจชอบได้เลยเจ้าค่า  กด OK เสร็จก็กลับมาที่เดิม เริ่มต้น search หาเพลงได้เลยคะ ปุ่มอื่นไม่ต้องไปสนใจมันเพราะว่าไม่ใช่จุดประสงค์เรา ไปคลิกที่ “ search files “ โลด ก็จะเห็นช่องสำหรับให้พิมพ์ search โผล่ขึ้นมาเจ้าคะ  ทีนี้ก็พิมพ์เพลงที่ต้องการหา ต้องอาศัยแม่นชื่อเพลงหน่อยนะคะ (แต่ถ้าไม่แน่ใจก็ขอให้มีคำที่คิดว่าชัวร์บ้างก็ยังดี) ไม่งั้นก็ใช้ชื่อศิลปิน search เลย เวลาพิมพ์ต้องมีคำว่า “ mp3 ” ขึ้นต้น หลังจากนั้นเว้นวรรคแล้วตามด้วยเครื่องหมายดอกจันทร์ จากนั้นตามด้วยชื่อเพลง/ศิลปินที่ต้องการ อย่างในภาพ เป็นต้น  จัดการคลิก search ให้เรียบร้อย จากนั้นรอสักพักนะคะ อย่าใจร้อน - -" ถ้าโปรแกรมมันหาเจอก็จะขึ้น list รายการให้เราโหลด  จะเอาอันไหนก็ดับเบิ้ลคลิกโหลดไปได้โลดเลยเจ้าคะ แต่อยากให้ดูตรงนี้นิดนึงเพื่อประสิทธิภาพการโหลดที่ดีให้สังเกตรายละเอียดของไฟล์ที่มีคำว่า “ D/L S “ เพราะเป็นอัตราการส่งผ่านข้อมูลของ user ที่เราต้องการเข้าไปโหลดไฟล์เพลง ค่าตัวเลขยิ่งมากยิ่งโหลดได้เร็วขึ้นเจ้าคะ  ขนาดไฟล์ที่โหลดก็สำคัญด้วยนะคะ พยายามเลือกไฟล์ที่มีขนาดใหญ่ไว้หน่อย ถึงจะทำให้เสียเวลาโหลดก็ตาม เพราะเพลงจะให้เสียงที่มีรายละเอียด คมชัดมากกว่าไฟล์ขนาดเล็ก  อ้อ!! แล้วก็อีกนิดนึง สังเกตใน list จะมีบางชื่อเป็นสีดำ ...บางอันเป็นสีเทาใช่ไหม ชื่อที่เราสามารถโหลดได้ตามปกติคือชื่อที่เป็นสีดำ ส่วนสีเทาก็สามารถโหลดได้นะคะ เพียงแต่ว่าต้องรอคิว หมายความว่า user นั้นๆกำลังให้คนอื่นโหลดเพลงอยู่ ต้องเข้าคิวรอให้เขาว่างก่อน แล้วถ้าเกิดว่าเป็นสีแดงก็หมายความว่า user นั้นได้ออกจากระบบไปแล้ว (ปิดโปรแกรม) ทำให้โหลดไม่ได้ - -" (นอยด์เลย)  หลังจากดับเบิ้ลคลิกเพื่อโหลดแล้ว อักษรคำว่า “ transfer “ จะเปลี่ยนสี เราสามารถคลิกไปดูสถานะการโหลดเพลงได้จากที่นี่  อย่างในรูปข้างล่างนี่เราโหลดเพลงอยู่ ได้ 10% แล้วเจ้าคะ พอครบ 100% ก็จะเป็นไฟล์เพลงสมบูรณ์มาให้ได้ฟังกัน ไปที่โฟลเดอร์ที่เราเซฟเพลงไว้แล้วเปิดฟังได้เลยเจ้าคะ  ด้วยโปรแกรมสุดเนียนแค่นี้ก็ได้เพลงมาฟ้งฟรีๆแล้วเจ้าคะ คุณผู้ชม....โย่วๆๆ เย่ๆๆ ขอบคุณ..ท่าน macz ที่ให้คำแนะนำหลายๆ เด้อค่า^^* 6/8/2007 ตกหลุม..LuST!!!
  ทำไมจะมีความรักนี่มันยุ่งยากจัง - -"
คนหมื่นแสนล้านคนบนโลกนี้
จะหาสักคนที่พอเหมาะ พอดีกะเรา
ทำไมมันช่างหาได้ยากยิ่งเช่นนี้หนอ...รดากานต์
ทำไมความรักไม่เหมือนข้อสอบ หรือว่าไม่เหมือนสิ่งอื่นๆในชีวิต
ที่ถ้าคุณใช้ความตั้งใจจริง คุณก็จะทำมันได้
แต่ความรัก...
ตั้งใจแค่ไหน พยายามแค่ไหน ถ้ามันไม่ใช่ มันก็ไม่ใช่!!!
ก็เพราะมันเป็นเรื่องของคนสองคน...
คนสองคน ใจสองดวง
ไม่ถนัดเลย ให้ตายสิ 0_o"
ถ้าเป็นเรื่องของคนคนเดียว กับเครื่องจักรหรืออะไรที่ไม่มีชีวิต
มันก็จะ deal ง่ายหน่อยเหมือนทำข้อสอบ
เราเป็นคนอยากได้ต้องได้ ในระดับนึงนะ
ถ้าเราอยากได้อะไร เราจะพยายามจนกว่าจะได้มา
ไม่ชอบยอมแพ้ ชอบสู้ให้ถึงที่สุด
แล้วแสร้งปะหน้าไว้ด้วยความชิว ว่า กรูไม่ได้ตั้งใจอะไรมากมายหร๊อก
แต่ในความเป็นจริง พยามชิบหายเลย - -" แหะๆ
แต่กับเรื่องความรัก ทำอย่างนั้นไม่ได้แฮะ
จะพยายามมากมายเท่าไรมันก็ไม่เกี่ยว
เพราะสุดท้ายมันก็อยู่แค่คำว่า
รัก
หรือ
ไม่รัก
โฮ๊ะๆๆๆๆๆ ช่วยด้วย เราไม่ถนัดแบบนี้เลยง่า...
พักก่อนดีกว่า เหนื่อยจัง 3*3
ไม่อยากตกหลุมรักแล้ว
ตกทีไร เจ็บถึงเจ็บมากกกกกกทุกที
กว่าจะตัดใจได้แต่ละที
สงสัยหลุมรักเราคงลึกมากกกกก
มีหนามแหลมๆ แอบทิ่มแทงอยู่ก้นหลุมด้วย
ฮือๆๆๆๆๆๆ
Ps1..ช่วงนี้ออกแนวอยากไปนั่งวิปัสนา กรรมฐานซัก 4-5 วัน
แต่ยังไม่รู้เลยว่าจะไปวัดไหนดี...เห้อ
Ps2..รักพ่อ~คิดถึงแม่ เปนห่วงไอน้องศานที่สุดในโลกเลย*
4/27/2007 ฉ้านอยากเป็นแอร์
ฉ้านจาเป็นแอร์โฮสเตจ C(๑"""๑)D ฉ้านจะบิน..บินไป... ฉ้านไม่กลัวอะไร!!! จาเป็น จาเป็นจะเป็นให้ได้ ...สู้ๆ สู้ตาย สู้ๆ สู้โว้ยยยยยยยย!...
~*~*~*~*~*~*~*~*~*~
I believe I can touch the sky...
C(๑"""๑)D
One Day I Will Fly Like a Bird! 1/29/2007 ว่าด้วยเรื่องของอากาศและอารมณ์อากาศใช้ชีวิตวันๆ ด้วยการล่องลอยไปๆ มาๆ ผ่านรูจมูกหนึ่งไปสู่อีกรูจมูกหนึ่ง อย่างสนุกสนานสำราญใจ ขณะที่อารมณ์...ใช้ชีวิตด้วยความสับสน เล่นเวทมนต์คาถา เล่นแร่แปรธาตุ เปลี่ยนจากดีเป็นร้าย เปลี่ยนจากสุขเป็นทุกข์ กลับไปกลับมาได้อย่างน่าอัศจรรย์ วันนึงชะตาเล่นตลก ดลบันดาลให้ทั้งสองมาพบกัน ณ เมืองเล็กๆ แห่งหนึ่ง ของประเทศเล็กๆ บนดาวดวงเล็กๆ ของจักรวาลอันกว้างใหญ่ ที่นี่มีประชากรเล็กๆ บ้านเรือนร้านค้าขนาดเล็กๆ ถนนเส้นเล็กๆ วิถีชีวิตเรียบง่าย บนความสุขเล็กๆ แห่งนี้ ที่ลาดกระบังซิตตี้นี่เอง ขณะที่อากาศล่องลอยผ่านเมืองเล็กๆ แห่งนี้ก็รู้สึกถึงพลังเล็กๆ ที่เกิดขึ้นภายในใจ อากาศตกหลุมรักที่นี่อย่างไม่รู้ตัว อากาศตั้งใจว่าจะเป็นอากาศดีดีอยู่ที่นี่ตลอดไป ขณะที่อารมณ์ล่องลอยมาเรื่อยๆ มาถึงเมืองเล็กๆ นี้โดยไม่ได้ตั้งใจ สัมผัสแรกที่รู้สึกได้คือมวลความสุขที่โอบล้อมเมืองแห่งนี้อยู่ อารมณ์รู้สึกดีดีโดยไม่รู้เหตุผล จนวันนึงอารมณ์แอบได้ยินสิ่งมีชีวิตเล็กๆ ที่เกาะกลุ่มกันอยู่ที่บาร์เล็กๆ
แถบชาญเมืองพูดคุยกันถึงอากาศดีดีของเมืองเล็กๆ
แห่งนี้ด้วยรอยยิ้มและเสียงหัวเราะเริงร่า
อารมณ์จึงอยากรู้จักอากาศมาก
อารมณ์จึงเขียนโปสการ์ดส่งผ่านตู้สีแดงๆ อันใหญ่ๆ เบ้ง โดยวงเล็บมุมซองว่า ไปรษณีย์อากาศ (Air mail) เวลาผ่านไปไวเหมือนโกหก อากาศได้รับจดหมายฉบับนั้น และเปิดอ่านด้วยความแปลกใจ อากาศอ่านแล้วก็ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่ และเตรียมตัวไปพบกับเจ้าของจดหมายด้วยความตื่นเต้น ณ บาร์เล็กๆ แห่งหนึ่งของเมืองเล็กๆ นี้ อารมณ์นั่งรอเพื่อนใหม่ด้วยใจจดจ่อ เหลือบไปเห็นเจ้าของร้านใจดีกำลังดื่มด่ำกับเสียงเพลง...
ทันใดนั้น อากาศก็ปรากฎกายขึ้นพร้อมกลิ่นไอความสดชื่น ทันทีที่ทั้งสองพบกัน เกิดเป็นสิ่งมหัศจรรย์ขึ้น อากาศดีดี + อารมณ์ดีดี = ความสุขเล็กๆ นับแต่วันนั้นเป็นต้นมา อากาศรู้สึกผูกพันและถูกชะตากับอารมณ์มาก จึงทำสัญญากันว่า ถ้าวันไหนอากาศดีอารมณ์ก็จะดีด้วย นี่คือเหตุผลว่าทำไมเมืองเล็กๆ แห่งนี้จึงกลายเป็นจุดหมายของการเดินทางของสิ่งมีชีวิตเล็กจากเมืองใหญ่ๆ
เพราะที่นี่มีอากาศดีดี ทำให้อารมณ์ดีดี มีความสุข
ชะเอิงเอยยยยยย^^* 1/4/2007 21::นี่แค่เริ่มต้น
1. ข้าพเจ้าเป็นคนขี้เกียจ สิ่งนี้ข้าพเจ้าทราบดีกว่าใครๆ แต่เราก็ไม่อยากจะยอมรับคำนี้ โดยดุษฎีนัก จึงต้องมีการกระทำบางอย่าง เพื่อกลบเกลื่อนร่องรอยความขี้เกียจในตัวข้าพเจ้าอยู่บ้าง เช่นในวัยเด็ก ข้าพเจ้าจะต้องทำทีว่าไปโรงเรียน, อ่านหนังสือเพื่อเตรียมตัวสอบ, ทำกิจกรรมในมหาวิทยาลัย, เรียนวาดรูป. ขี่จักรยาน, ทำงานบริษัท หรือแม้กระทั่งการพยายามหัดเขียนหนังสือ อย่างในขณะนี้ ก็นับได้ว่าเป็นการปกปิดร่องรอยของความขี้เกียจอีกอย่างหนึ่งเหมือนกัน และด้วยความขี้เกียจทำงาน ข้าพเจ้าจึงมักทำทีเป็นอ่านหนังสือ (จะได้ไม่รู้สึกบาปมาก) จนได้พบกับผู้รู้หลายท่าน ที่ได้พร่ำบ่นอยู่ในซอกหลืบของหนังสือเหล่านั้น ท่านได้กล่าวเป็นนัยยะว่า อย่าได้รู้สึกเลวร้ายกับความขี้เกียจ รังเกียจมันจนถึงขั้นไม่สมาคมด้วย หรือไปตั้งใจแน่วแน่ว่า ต่อแต่นี้ไปฉันจะไม่ขี้เกียจ เพราะความขี้เกียจจะไม่หายไปไหนเลย เพียงแค่ท่านท่องบ่นคาถาว่า “ฉันจะไม่ขี้เกียจ” เพราะเราจะต้องใช้พลังงานภายใน ในการสร้างแรงต่อต้านความขี้เกียจอยู่ตลอดเวลา ไม่ว่าเราจะทำอะไร คำว่า “ฉันจะไม่ขี้เกียจ” จะคอยบังคับ ข่มขู่เรา ให้ปฏิบัติตนให้ดี มีความขยัน จะได้เป็นคนดีของสังคม แต่ทว่า… ความขี้เกียจก็มิได้หายไปแต่อย่างใด ผู้รู้ท่านนั้น ยังกรุณาขยายความต่อไปอีกว่า เราอย่ากลัวความขี้เกียจ เพราะมันเป็นความจริงในตัวเรา เราควรจะทำความเข้าใจ และพิจารณาความขี้เกียจอย่างตรงไปตรงมา (มองหน้ามันซะ อย่าหลบสายตา) ครุ่นคิดรอบด้านอย่างช้าๆ หาให้พบถึงสาเหตุของมัน ทำไมเราไม่ชอบคำนี้ ทำไมเราต่อต้านความขี้เกียจ พ่อ แม่ ครู พระพยอม หรือใครในสังคมที่เราอยู่ ใครกันที่ปลูกฝังความคิดนี้ให้เรา เรารู้จักความขี้เกียจดีพอรึยัง ทำไมจึงตัดสินว่ามันไม่ดีี เราสามารถตัดสินสิ่งที่เราไม่รู้จักดีพอ ได้หรือ? เมื่อพิจารณาหลายแง่หลายมุมมองของมันแล้ว มันอาจจะทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในชีวิตตนเองได้ เอาล่ะ! ข้าพเจ้าจะลองดู (แต่ตอนนี้ขี้เกียจคิด ขอไปหาอะไรแด๊กก่อนก่อน)
2. ทำไมคำว่า”ขี้เกียจ” จึงดูน่ารังเกียจนัก ไม่มีใครอยากถูกจัดอยู่ในคนประเภทนี้ แต่ก็สมัครใจเป็นครั้งคราว เมื่อไม่สามารถต้านทานมันได้ จริงหรือไม่ว่า ความขี้เกียจมีผลทำให้ ไม่เกิดกิจการงานอันเป็นประโยชน์ เป็นอุปสรรคในการพัฒนาของมนุษย์ แล้วโลกของเราจะไม่วิวัฒนาการต่อไป เพราะเจ้าความขี้เกียจ ใช่หรือไม่ เอ๊ะ! ความขี้เกียจนี่มีด้านดีได้ยังไง คนขี้เกียจเดินอาจจะเป็นคนคิดจักรยาน คนขี้เกียจนั่งเรือนานๆ อาจเป็นคนคิดเครื่องบินโดยสาร คนขี้เกียจอยู่ในความมืด อาจเป็นคนที่คิดหลอดไฟฟ้า คนขี้เกียจนั่งกินนั่งนอนในวัง อาจเป็นคนคิดคำสอนดีๆ คนขี้เกียจทำงานหนัก เลยสถาปนาตนขึ้นปกครองคนอื่น แล้วอะไรอีกล่ะ ข้าพเจ้าขี้เกียจทำงานหนัก ก็เลยจำใจต้องไปโรงเรียน ขี้เกียจสอบตกก็เลยอ่านหนังสือ หรือบางคนขี้เกียจถางหญ้าคาใต้ต้นลำไย(ใครชอบก็ลองดู ก็เลยมุ่งมั่นออกจากบ้าน ไปเรียนหนังสือในที่ไกลๆ บางคนก็ขี้เกียจตื่นเช้าไปทำงานในเมืองหลวง ก็เลยย้ายตัวเองมา (ไม่) เรียนในชานเมืองเล็กๆ เออว่ะ ! บางทีความเกียจคร้านก็เป็นสาเหตุ ที่ทำให้คนเราเปลี่ยนแปลงได้เหมือนกัน หลายๆอย่างก็เป็นการเปลี่ยนแปลงที่ดีด้วยซ้ำ ถ้าลองพิจารณาไปอีกก็อาจพบอะไรที่ดีอีก.. ก็ได้ … … … มาถึงขั้นนี้แล้ว ข้าพเจ้าไม่เห็นเหตุอันควรที่จะไปทุ่มเถียงแก้ตัว หรือปัดป้องใดๆ ว่าข้าพเจ้าเป็นคนไม่ขี้เกียจ (ข้าพเจ้ายอมรับมันดื้อๆตั้งแต่เริ่มต้นเขียนแล้ว) หนำซ้ำข้าพเจ้าจะสาธยายให้ฟังด้วยว่ามันมีรายละเอียด (แหลกเหลวเพียงใด)
3. ข้าพเจ้าย้ายตัวเองมาอยู่ลาดกระบังซิตตี้ เพราะขี้เกียจไปเรียนหนังสือในเมือง เพราะขี้เกียจนั่งดูถนนรถติดในเมือง, ขี้เกียจเรียนอยู่แถวบ้าน, ขี้เกียจทะเลาะกับแม่เพื่อจะหาเรื่องออกไปแรดตอนกลางคืน, ขี้เกียจใส่ชุดนักศึกษาไปโรงเรียน(อยู่ลาดกระบังใส่เสื้อยืด กุงเกงยีนส์ไม่ได้ซัก 3 ปีก็สบายดีหนักหนาแล้ว), ขี้เกียจแย่งกันขึ้นรถเมล์, ขี้เกียจนั่งรถไฟฟ้า, ขี้เกียจจ่ายค่าแท็กซี่กลับบ้าน, ขี้เกียจเจอเพื่อนพ่อ เพื่อนแม่, ขี้เกียจใส่หน้ากากหลอกกันไปหลอกกันมา, ขี้เกียจรู้จักคนเยอะๆ… แต่พอมาอยู่ลาดกระบังซิตตี้ ข้าพเจ้าก็มีอาการเริ่มขี้เกียจไปเรียนหนังสือ, ขี้เกียจตื่นแต่เช้าด้วยความที่ยังไม่สร่างเข้าถาบัน, ขี้เกียจขี่มอเตอร์ไซด์แซ๊บแซ่วสวนยูเทรินไปถาบัน , ขี้เกียจโดนตำรวจแถวนี้แกล้งนักศึกษาหน้าตาดีๆ แบบข้าพเจ้า , ขี้เกียจอาบน้ำก่อนไปเรียน, ขี้เกียจฟังเพื่อนเม้าละครน้ำเน่าตอนอวสาน ,ขี้เกียจคุยกับฝรั่งซ้ำๆซากๆ, ขี้เกียจคุยกับคนไทยด้วยบทสนทนาเซ็งๆ สารพัดที่ข้าพเจ้าจะขี้เกียจ บางทีกำลังขี้เกียจเรื่องนี้อยู่ดีๆ ก็มีอันจะต้องมีเรื่องให้ขี้เกียจอีกตั้งสองสามเรื่องรออยู่... น่านๆเรื่องมันเป็นซะอย่างนี้ แล้วจะให้ทำอย่างไรดี เราก็จะต้องมาพิจารณากันล่ะสิ .. (อาการขี้เกียจของข้าพเจ้าเป็นเอามาก จนต้องได้รับการพิจารณาโดยด่วน) … เรามักจะมีความขี้เกียจเมื่อจะทำอะไร ... เพราะอะไร ข้าพเจ้าพบว่า ถ้าสิ่งทำอยู่เป็นสิ่งที่เราไม่ชอบ เราอาจทำได้ระยะแรก แต่พอทำไปซักพัก เราก็จะขี้เกียจ แล้วในที่สุดเราก็จะเลิกทำ… โอ ! ข้าพเจ้าพบแล้ว สูตรแห่งความอิ๊บอ๋าย.. ทำ > ไม่ชอบ > ขี้เกียจ > เลิกทำ > ? ง่าย … มาก… ใช่… มั้ย… แต่ชีวิตคนเราคงไม่เรียนรู้แค่ว่า อะไรที่กูไม่ชอบเท่านั้น มึงเอ้ยคุณต้องเรียนรู้ด้วยว่า คุณชอบอะไร ? กว่าจะรู้ว่าเราชอบอะไรไม่ใช่ของง่าย แต่ก็ไม่ยากนักหรอก เราต้องถามตัวเอง คิด และหาคำตอบให้เจอ เพราะถ้ามันเป็นสิ่งที่เราชอบจริงๆ เราจะสามารถทำมันได้เต็มที่ ไม่ลังเล อุปสรรคคงต้องมีบ้าง ถือซะว่าเป็นรสชาติ มันไม่ใช่ปัญหา ด้วยความชอบที่แท้จริงจะเป็นแรงผลักให้เรา สิ่งดีในชีวิตจะเป็นผลตามมา ขอให้เริ่มต้นด้วยความชอบจริงๆเถอะวะ แล้วก็ทำเต็มที่.. อันนี้ไม่ไม่ใช่ดีแต่พูด ดีแต่อ่าน ต้องทำด้วย นี่แค่เริ่มต้น… อย่าเพิ่งขี้เกียจซะก่อนล่ะ •[$₪M~MaSTeR]•
9/26/2006 ♡~♡ใกล้สอบแย้วง่า♡~♡ روعهวันนี้เป็นอะไรที่นอนหลับ [ควายมาก] เลยเรา ก็เล่นทรหดอดทนไม่ยอมหลับไม่ยอมนอน สองวันติดๆ ฟิตทำเอื้ยอาไรก็ไม่รุ้ ไม่เห็นเสร็จซักกาอย่าง ๑(- -")๑ เล่นหลับซะ.... พอตื่นมาเป็นอาไรก็ไม่รุ้บอกไม่ถูก...ปวดท้องจัง โอยยย อูยยยย ซีสสสสส์ อ่า รุ้สึกว่าเป็นไข้ สูงมาก รุ้สึกว่าตัวเองไม่ไหวแล้ว...
สายตาพล่ามั่ว ขับรถไม่ได้ กินอารายก้อขม
เบื่ออาหาร จาอ้วกด้วย อาการหนักเข้าไปอีก อยากจะนอนอืดอย่างเดียว
ทรมานมากๆ หนาวก้อหนาว....ฝนก็ตก...เห้อ อยากจะไปห้องโปรเจคก็ไม่ได้ไป
เป็นหมดเลยทุกอย่างไหนจะ เจ็บคอ มีเสมหะ มีน้ำมูก เสียงไม่มี ปวดหัว อ้วก เมื่อยตัว
แรงก้อไม่มี
ไปนอนอืดต่อดีก่า.....หุหุหุ
ฮ่วย? อะไรกันเนี่ย กูเป็นอาไร...นอนอืดได้ทั้งวันทั้งคืน ใกล้สอบแล้วนะรดากานต์...ทำไมมึงยังไม่เริ่มอ่านหนังสือซักกะที แล้วไหนจะโปรเจคอีก ที่ทำคู่กับไอเหี้ยน๊อต...แต่กูทำคนเด๋ว?????? เอ่อ แม่งโคดดีเลยเพื่อนรัก แต่ยังแอบโชคดีนะ...ที่ได้พี่เอมาช่วย ไม่ง้านกูตายแน่ๆๆ ชีวิตนี้คงต้องเรียน ๘ ปีจบแน่ๆ ขอบคุณมากๆๆ นะคะท่านเอ....
เทอมนี้ออกแนวเป็น..เอี้ยอะไรก็ไม่รุ้..มิดเทอมก็ไม่ยอมให้สอบกัน มาสาหัสเอาก็ตอนช่วงไฟนอล...จะฆ่านักศึกษาทางอ้อมรึป่าวเนี่ยพี่น้อง แต่ละวิชาก็แม่ง...ง่ายเอี้ยๆ (คงจะสำหรับคนอื่นอ่า) แล้วกูละ...จะรอดรึป่าวเนี่ย??? ไม่เป็นไร สู้ๆๆ สู้ตาย โย่วๆๆ เย่ๆๆๆ ดูมันให้กูสอบไฟนอลดิ ร้อยเปอร์เซนไฟนอล ๖ ตัว....โอยยย กูจะบ้าตาย วิชา Data Com : ที่ทุกๆ คนบอกว่างายแต่แม่ง ทำไมกู..โคดจะยากอ่ะ ๑-"-๑ วิชา MSC-51 : ไม่เคยจะรุ้เรื่องเลยให้เขียนภาษาอาไรก็ไม่รุ้แต่ชอบจารย์สอนโดนใจมาก (ชิวๆดี) อิ อิ วิชา Com arch : ที่กูไม่ได้เข้าเรียนเลย..การบ้านก็ไม่ได้ส่ง โอ๊ยยย วิชา Control : อันนี้ค่อยสบายหน่อย..ข้อสอบออกเหมือนตัวอย่างใน Text แต่ข้อไหนละคะจารย์??? วิชา Commu cct. Design : ที่อ.ปิดคอร์สไปตั้งแต่มิดเทอม..ลืมหมดแย้วง่า ๑(- -")๑ วิชา Digital Com : ง่า..ไม่เคยเข้าเรียนเลย..ชีทก็ยังไม่มี..หนังสือก็ยังไม่มี...กูจะทำไงดีเนี่ย??
เ ห อ ะ ๆ ชี วิ ต ห น อ... ชี วิ ต ทำ ไ ม ถึ ง บั ด ซ บไ ด้ ถึ ง เ พี ย ง นี้ ยั ง มี อ า ร ม ม า นั่ ง เ ขี ย น Space อี ก แ ห น ะ อุ ต ส่ า ห์ สั ญ ญ า กั บ ตั ว เ อ งไ ว้ แ ล้ ว น ะ เ นี่ ย ว่ า ... จ ะ ไ ม่ ม า แ ต ะ Space อี ก จ น ก ว่ า จ ะ ส อ บ เ สร็ จ เ ย็ ด ด ด ด!!!!!!!!!
แ ม่ ง ต รู แ อ บ ม า เ ขี ย น จ น ไ ด้ ใ ห้ ต า ย เ ห อ ะ ร ด า ก า น ต์ เ อ้ ย ย ย.... มั ว แ ต่ ไ ป ส า ร ะ แ น นั่ ง เ ม้ น ต์ Space ข อ ง ช า ว บ้ า น อ ยู่ นั่ น แ ห ล ะ
* สำ ห รั บ ห นึ่ ง อ า ทิ ต ย์ ที่ ผ่ า น ม า ที่ เ ค ย บ อ ก กั บ ตั ว เ อ ง ไ ว้ ว่ า จ ะ ต้ อ ง อ่ า น ห นั งสื อ ใ ห้ จ บ'.... แ ต่ พ อ ม า ถึ ง วั น นี้ แ ล้ ว เ ป็ น งั ย ห ล่ ะ กู แ ค่ . . . วิ ช า Digital Com ที่ เ พื่ อ น ๆ เ ค้ า อ่ า น กั น แ ค่ คื น เ ดี ย ว ก็ จ บ แ ล้ ว กู อ่ า น ม าเ ป็ น อ า ทิ ต ย์ แ ร ะ ย า ง ม ะ ย อ ม จ บ ซั ก ก า ที
คื น นี้ แ ห ล ะ ว่ะ ฤ ก ษ์ ง า ม ย า ม ดี เ อ า ว่ ะ ! ล อ ง ลุ ย อี ก ซั ก ตั้ ง น ะ จ ะ ไ ด้ เ ก ร ด อ อ ก ม า ไ ฮ โ ซ ก ะ เ ค้ า ห น่ อ ย พ่ อ ก ะ แ ม่ จ า ไ ด้ ภู มิ ใ จ ใ น ตั ว ลู ก ส า ว สุ ด ส ว ย ค น นี้ ด้ ว ย อิ อิ^^
พู ด ไ ป แ ล้ ว ก็ คิ ด ถึ ง บ้ า น จั ง อ ย า ก ก ลั บ บ้ า น เ ป็ น ที่ สุ ด อ ด ท น อี ก นิ ด น ะ ร อ ส อ บ เ ส็ ด ก็ ไ ด้ ก ลั บ แ ล้ ว....อ ด ท น น ะ
ไ ป อ่ า น ห นั ง สื อ ดี ก่ า วุ้ ย
  •[$₪MMaSTeR]• 9/16/2006 ๑-*-๑ฉัน...
ฉัน...ต้องการอะไร?(เป็นคำถามที่ฉันยังหาคำตอบให้กับตัวเองไม่ได้)
ฉัน...ฉันยังมีอะไรๆหลายอย่าง ที่ยังไม่ได้บอกพวกคุณไป เพราะฉันนึกไม่ออก 5555+
แต่รู้ไว้นะคนที่อ่านที่ฉันเขียน ตั่งแต่ต้นจนจบ และฉันอยากบอกคุณว่า...ขอบคุณที่รับฟังฉัน
ขอบคุณที่เสียเวลามานั่งอ่าน...
•[SoMMaSTeR]• 8/25/2006 *ขอแค่ได้คิดถึง* แม้ว่า .........วันนี้อาจไม่เป็นคนรักกันและแม้ว่าใน...........วันนี้เป็นเพียงคนรู้จักกันแต่..สิ่งหนึ่งที่ไม่อาจห้ามได้คือความคิดถึงที่มีอยู่มันไม่อาจจางหายได้ ใน วันนี้ หรือพรุ่งนี้
เขียนคำหวาน ๆ บันทึกเหตุการณ์ตัวเธอไว้ใกล้ ๆ ว่าความรู้สึกดี ๆ มีให้เธอเสมอไป ไม่ว่าจะอยู่ใกล้ - ไกล หัวใจก็คิดถึงเธอ 8/22/2006 *ย้อนหลังวันแม่* -"-
มาเริ่มต้นสิ่งดีๆใหม่ๆ ไปพร้อมๆ กับวันแม่กันดีกว่า
โย่วๆๆ โย่วๆๆ
วันนี้ฟิตอารัยก็ไม่รุ้...ตื่นเช้ามาก
ไปวัดดีกว่า 5555555+
ก็ไม่รุ้จะทำอารัยยังไงนี่นา..อยากกลับบ้านแต่ก็ไม่ได้กลับ
เพราะไอสาย DB-9 หัวกวย นี่แหละ..
ทำให้เราไม่ได้กลับไปหาแม่ แงๆๆๆๆๆๆ
คิดถึงแม่โว้ยยยยยยย!
ทำไมวันแม่ปีนี้ถึง...ไม่ได้กลับบ้านไปอยู่กับแม่นะ
หลายๆครังที่เรานึกย้อนไปช่วงเวลาที่ผ่านมา..
กว่าเราจะโตมาถึงอายุ ปูนนี้..
ชีวิตเรา...เราเคยทำให้แม่เสียใจบ่อยครั้งไป...อาจเป็นเพราะชอบพูดจา ห้วนๆ...
บางทีไม่พอใจอารัยก็แอบตะคอกใส่แม่
ไม่งั้นถ้าหนักๆเลยก็..."เงียบ"...ไม่ยอมพูดกับแม่ไปหลายวัน
ลูกขอโทษนะคะแม่..ลูกจะไม่ทำสิ่งเหล่านี้ให้แม่ต้องเสียใจอีก
(ทุกวันนี้..ลูกคนนี้จะทำให้แม่มีความสุขที่สุดในโลกเลยคะ)
แม่ชอบพูดว่า...แม่เข้าใจจ๊ะลูก..
นั่นคือสิ่งที่ส้มมักจะได้ยินจากปากของผู้หญิงที่เราเรียกว่าแม่
ความหวังของแม่หวังจะได้เห็นลูกมีการศึกษาที่ดี
ได้เห็นลูกเอาตัวรอดในสังคม และลูกสามารถยืนด้วยสองขาของตัวเอง
ได้ช่วยเหลือตัวเองได้ มันเพียงพอแค่นั้นจริง ๆ
ความรักของแม่ปราศจากเงื่อนไข..เป็นความรักที่ยิ่งใหญ่และบริสุทธิ์
แม่...............เป็นเสมือนแสงสว่างช่วยนำทางให้ลูก
แม่...............เป็นคนที่หวังดีกับเราที่สุดในโลก
แม่...............เป็นเพื่อนคนแรกของลูก
แม่...............เป็นครูคนแรกของลูก
แม่...............เป็นคนแรกที่ซับน้ำตาให้ลูก
แม่............เป็นผู้ให้ความรักที่ไม่มีเงื่อนไขและไม่มีที่สิ้นสุด
แม่เหนื่อยกะงานสอนหนังสือมาตลอด...
ถึงวันที่แม่อยากพัก แม่ตัดสินใจย้ายบ้านมาอยู่ใกล้ๆคุณตา..
แม่มาทำอะไรๆที่แม่ อยากทำ..แม่สบายใจ
เราไม่เคยขัดแม่..
แม้บางที คำพูดจะพูดออกไปเรียบร้อยแล้ว...แต่เราก็เข้าใจเสมอว่า แม่ก็คงเข้าใจเรา.....
แม่มักเล่าให้ฟังบ่อยๆว่า....ตอนที่แม่ท้องเราอยู่...
แม่ชอบทานส้มมาก เวลาหงุดหงิดอารมเสีย(แพ้ท้อง)..
แม่ก็อยากทานแต่ส้ม..และแม่มักจะเปนแบบนี้เสมอ..จนกระทั่งวันที่แม่คลอดเราออกมา
แม่ก็เลยตั้งชื่อลูกคนแรกของแม่ว่า..."ส้ม"
แม่เปนผู้หญิงเก่ง..และสู้ชีวิตมาเสมอ ตลอด....ด้วยความที่แม่เป็นคนขยัน อดทน..
แม้กระทั่งปัจจุบัน..แม่มักจะขยัน...ทำแต่ผลงาน
แม่บอกว่าอยากเลื่อนขั้น จะได้เงินเดือนเยอะๆ
จะได้ส่งลูกเรียน..ลูกจะได้มีชีวิตที่สุขสบาย
เราได้แต่บอกแม่ว่า...
ไม่ต้องหักโหมมากก็ได้ เด๋วลูกเรียนจบ..ลูกจะเลี้ยงแม่เองคะ
แต่แม่ก็ยังรั้น ยังทำงานหนักๆ เหมือนเดิมเสมอๆ
การกระทำที่แม่ทำ..
เรารู้ว่าแกมีความสุขและสุขใจกับการได้ทำในสิ่งนั้น
จริงอย่างที่เขาว่ากันเอาไว้...ช่วงเวลาหนึ่งของคนวัยนี้...
เขามักจะรู้สึกว่าตัวเขาเองขี้น้อยใจ..แล้วก็ใช่จริงๆด้วย..
ทุกวันนี้ "แม่ขี้งอน"...
อยากให้ลูกง้อ..อยากให้ลูกอยู่ใกล้ๆ อิอิ^^
มีอีกหลายๆเรื่องราวที่ ผ่านมา..
แต่คงไม่สามารถ พูดออกมาได้หมด....
วันนี้ เราเขียนเกี่ยวกับแม่..เพราะเรารู้สึกร่วมไปกับ ช่วงเวลาในวันแม่ที่ผ่านมา...
แม้ใครๆบอกบ่อยๆเสมอๆว่า..อย่าให้วันสำคัญกับวันหนึ่ง...
แต่สำหรับเรา เราคิดว่า..อย่างน้อยๆ แม้ทุกวัน สำคัญเท่าๆกันหมด
แต่วันดีๆ สักวันหนึ่ง...โอกาสดีๆ โอกาสพิเศษ...
บางครั้ง วันเหล่านี้ ก็ช่วยทำให้ความรู้สึกดีๆที่มีอยู่...
มันต่อยอดเพิ่มเติม....รู้สึกดีๆขึ้นไปได้อีกเยอะเลย.....
ไม่ว่าจะเป็นวันแม่หรือวันไหน ๆ ลูกคนนี้ก็จะรักแม่ให้เหมือนกับที่แม่รักลูก
ถ้าหากมีความดีใจที่ลูกสามารถทำให้แม่ได้.. เพื่อที่จะตอบแทนกับความรัก
และความดูแลของแม่ที่เสียสละเพื่อลูกตลอดเวลา
ลูกจะทำทันทีและก็จะทำให้แม่มีความสุขที่สุด
เท่าที่ลูกคนนี้จะทำเพื่อแม่ได้รักแม่มากที่สุดในโลก
หากชาติหน้ามีจริงขอเกิดเป็นลูกแม่ทุก ๆ ชาติไปนะคะ
|
|||||||||||||
|
|
||||||||||||||
Send a private message
Subscribe to RSS feed
Tell a friend
Add to My MSN
Add to your network
Sign up for alerts
|
|
